Thursday, July 4, 2019

Roadtrip Cornwall/Devon week 2

We eindigden de vorige post met dat het te hard waaide om naar Saint Michaels Mount te gaan. De wind was ook te hard om onze hotelkamerramen open te doen, dus het werd een korte nacht omdat én de wind de hele nacht enorme herrie maakte én het ondanks de wind wel warm was. De volgende dag waait het nog steeds behoorlijk, maar we wagen het erop en rijden nogmaals naar Manazion, waar je met een bootje overgaat naar het eiland. We hebben geluk. De bootjes varen en Saint Michaels Mount stelt niet teleur. Vooral de kapel in het kasteel is prachtig!


We rijden die dag ook nog naar het typische vissersdorpje Mousehole (foto links hieronder) en naar Lands End, je raadt het al...het uiterste puntje van het eiland (foto rechts....zie je de grot rechts in het midden?). Prachtig uitzicht, maar wat een kermis hebben ze daar van gemaakt. Het lijkt wel een half pretpark.



We zijn er sinds onze aankomst elke dag op uit geweest en lopen dagelijks minstens 5km, dus op zaterdag besluiten we om het rustig aan te doen. Het is tenslotte vakantie. We rijden naar Sennon Cove. Een heerlijk strandje en ondanks dat het bewolkt is, liggen we heerlijk op ons handdoeken en lunchen we met uitzicht over zee. ‘s Middags laat de zon zich ook nog zien, al met al een heerlijke stranddag!
Van John en Elleke, de eigenaren van het hotel in Mevagissey kregen we ook nog de tip mee om Porthcurno te bezoeken en daar ook een deel van het ‘Eikeltjespad’ te wandelen. Ons hotel ligt daar niet ver vandaan dus we besluiten om onze auto te parkeren bij het Minack theatre, omdat het daar gratis parkeren is (we blijven Nederlanders :D) en we van daaruit zo het pad op kunnen lopen. Het strand van Porthcurno ziet er inderdaad prachtig uit en het pad leidt weer tot prachtige vergezichten, maar omdat we er toch zijn besluiten we om ook maar het Minack theatre te bezoeken. En dat is echt de highlight van de dag. Wat een inspirerend verhaal. Dit theater in de buitenlucht is bedacht en gebouwd door 1 vrouw met hulp van haar tuinman.... in die rotsen! Ze droeg zakken zand van het strand naar boven om cement van te maken en toen het in de Tweede Wereldoorlog helemaal in verval raakte heeft ze het daarna weer helemaal opgebouwd. Je kunt er nog steeds in de zomer naar een theatervoorstelling gaan. Helaas hebben wij daar geen tijd voor want we gaan die dag weer verder, maar we zien tijdens ons bezoek wel een een stukje van een theaterworkshop met kinderen die scènes uit Robin Hood spelen. En dat met zo’n uitzicht!




 

Na drie nachten in Cape Cornwall rijden we door naar Newquay. Een beetje schreeuwerige badplaats, maar wel in de buurt van prachtige stranden. We maken op dag 11 van onze roadtrip een lange strandwandeling op het strand van Watergate Bay en ‘s middags pakken we nog een stukje van het Eikeltjespad en de historie van Cornwall mee dat vroeger een echt mijnbouwgebied was.


Zoals je ziet op de rechterfoto hierboven breekt ook vaak de zon door, dus over het weer hebben we helemaal niet te klagen. Geen hittegolf zoals jullie in Nederland, prima temperaturen om van alles te ondernemen, maar ook af en toe van het strand te genieten.

Dinsdag staat in het teken van surfles. De dag ervoor heb ik een privéles van 2 uur besproken. Super leuk om te doen, maar niet gemakkelijk (zeker voor iemand zoals ik met zeer onderontwikkelde arm- en buikspieren ;D) en zeer vermoeiend. Mijn surfleraar Larrick blijft enthousiast en super positief en het lukt me in totaal welgeteld 2x om...een soort van te staan. Met de volgende dag enorme spierpijn in mijn nek, schouders en armen tot gevolg maar ook een glimlach op mijn gezicht als ik de foto’s en filmpjes terugkijk die Erik maakte. Zie op de 2de foto nog net mijn voet en Larrick die niet kan geloven dat ik er weer af val :D :D


De laatste 2 dagen van onze roadtrip verlaten we de kust en trekken we het binnenland in richting Dartmoor Park. In Lydford, het kleine dorpje waar we ook logeren, hikken we naar de White Lady Waterfall en Devils Cauldron. Na alle cliffs, coves, het strand en de zee is deze groene jungle een mooie afwisseling. 


Helemaal blij word ik van de inn waar we slapen. Echt zo’n typische Britse country pub met een grote open haard, dikke zwartgeblakerde stenen muren, een cottage tuin en dus met kamers erboven. 
Lydford licht aan de rand van Dartmoor Park. In het bureautje van onze hotelkamer ligt een boekje met wat wandelroutes. We kiezen er 1 uit en gaan de volgende dag op pad. Wat een weidsheid! Er zijn geen heel specifieke paden en je loopt tussen de vrij grazende schapen, paarden en koeien door. Na ongeveer 10 minuten hebben we onze route gevonden en lopen we in totaal ongeveer 5km. Onderweg komen we een ervaren wandelaar tegen die ons vertelt dat we enorm geluk hebben met het weer, blauwe lucht met zon, omdat het de afgelopen tijd veel geregend heeft en er dan veel moerasachtige stukken zijn (dat merken we op de terugweg met semi-natte schoenen tot gevolg). 





We besluiten om onze laatste middag te relaxen in de tuin van onze inn. Een heerlijk eind van onze vakantie!





















































Friday, June 28, 2019

Roadtrip Devon/Cornwall - week 1

Onze 14-daagse roadtrip door Devon en Cornwall begon vorige week vrijdag met 6 uur vertraging. Een technisch mankement aan het vliegtuig. Waar we gepland hadden lekker in Exeter te lunchen hingen we nu uren doelloos rond op het pittoreske Schiphol. Toen we uiteindelijk op de Britse luchthaven aankwamen bleek dat er geen hatchback voor ons klaarstond maar een station. Aangezien het de eerste keer links rijden wordt voor ons hadden we een automaat gehuurd en die hadden ze dus alleen nog in groot...of groter. In alle reisverhalen lees je over de smalle wegen en straatjes op het platteland dus niet zo blij mee, maar het was niet anders. Geen heel lekker begin van onze reis dus.

Dag 2 liep gelukkig heel wat beter. Exeter is een leuke stad en het was ook nog stralend weer.  De kathedraal, waar de stad om bekend staat, is mooi van buiten én van binnen en ‘s middags lekker tapas gegeten aan de rivier. In totaal 9,4km gelopen.


Op dag 3 ging de roadtrip echt beginnen. Het is inderdaad wennen om links te rijden, maar vooral de smalle wegen zorgen af en toe voor hartkloppingen. Niet voor niets staat blijkbaar onder elk naambord van een dorp de tekst ‘Please drive carefully’. Er ís vaak eigenlijk geen linker- of rechterkant van de weg en als er een tegenligger aankomt moet 1 van de 2 een haventje vinden om ruimte te maken. Er wordt veel gezwaaid om elkaar te bedanken dus dat is dan wel weer gezellig. 
Maar dag drie dus: we doen de twee kustplaatsjes Beer (foto 1 hieronder) en Branscombe (foto 2) aan. Met elkaar verbonden door de South West Coast Path, een wandelpad dat overal in Devon en Cornwall langs de meest prachtige locaties loopt, ofwel door mij genoemd het Eikeltjespad (symbool is namelijk een eikel). Wij lopen een deel van het pad, maar het is niet zulk mooi weer dus we leggen de afstand ook deels met de auto af. Overigens lunchen we heerlijk aan het strand bij Branscombe met een pasty (typisch gerecht van de streek) en een salade Nicoise met makreel. Verse bloemetjes op tafel. 



















Verse bloemen blijken een thema want ze staan ook op mijn nachtkastje in de B&B van Pat en Danny waar we de volgende twee nachten verblijven. Altijd wennen om bij mensen thuis te logeren, maar alles is super schoon, ze zijn heel aardig en vanaf het terras kijken we uit op zee. Overal zie je overigens bloemen, in allerlei soorten en kleuren. Bij mensen in hun tuin en wild langs paden en wegen.

Dag 4 rijden we naar de vuurtoren op Start Point, ook daar loopt het Eikeltjespad langs. Ondanks de mist genieten we weer van de prachtige natuur en op de weg terug begint de zon ook nog eens door te breken. Een tip van Danny is om Totnes te bezoeken, een stadje met een heel eigen karakter. En dat klopt....er lopen veel...hoe zal ik niet zeggen..artistieke types rond. De high street is vol leuke winkels en je kunt er lekker ijs eten.


Op de vijfde dag genieten we van een door Pat gemaakt ontbijtje op het terras en verlaten we Devon om door te reizen naar Mevagissey in Cornwall. Onderweg stoppen we om Charlestown te bezoeken en lunchen we met bio-cola (vreemd, maar wel lekker....of is dat de slogan van een ander drankje ;D) Charlestown is tijden niet open geweest voor bezoekers, omdat in de oude haven vaak films en series worden opgenomen - waaronder Poldark. 


De foto aan de rechterkant is het vissersdorpje Mevagissey waar we de volgende 2 nachten blijven. We eten op een bankje aan de haven fish and chips voordat we weer teruglopen naar ons hotel dat een prachtig uitzicht heeft op zee.

Het blijkt dat de eigenaresse Nederlands is. De volgende dag geeft ze ons een tip voor een mooie wandeling. Ze zegt dat ie ongeveer een uur duurt. Wij doen er 2 uur over, maar stoppen ook regelmatig om foto’s te maken en van het uitzicht te genieten. De paden lopen langs rotsen, maar ook dwars door weilanden. We komen aan in het stadje Gorran Haven, waar we onszelf trakteren op thee/koffie met een brownie. Heerlijk Engelse thee met een sloot melk erin :D We nemen de bus terug en omdat het supermooi weer is geworden pakken we ons handdoeken en slippers en rijden gelijk door naar Pentewan beach waar we hamburgers eten met uitzicht op het strand. We lopen in totaal 8,6 km. Een topdag!



Op donderdag, dag 7, treffen we het niet. We willen naar Saint Michaels Mount, maar daar aangekomen horen we dat het te hard waait voor de bootjes om naar het eiland te varen. We besluiten om door te rijden naar St Ives, een kunstenaarsstadje aan het water. Er wordt hoog over opgegeven op alle sites en in ons reisboekje maar wij vinden het nogal tegenvallen. Het is druk en een beetje schreeuwerig. We lopen naar het Tate St Ives (een dependance van de Tate Modern in Londen). Op de bovenste verdieping bevindt zich het restaurant. Prachtig uitzicht, eten niet zo. Ook de moderne kunst kan ons niet bekoren, maar hé ieder zijn eigen smaak.



Dag 8 hebben we net achter de rug, maar daar begin ik de volgende keer mee.



















Saturday, June 3, 2017

Olympic National Park, Seattle en weer naar huis

In de staat Washington zijn ze gek op country, althans de eerste radiostations die we vinden draaien alleen maar deze muziek. Na de umpteenth keer een country nummer gehoord te hebben met de tekst 'my car eats gas like hell', of iets in die richting, vonden we gelukkig een radiostation dat (oude) pophits draait. Dus ik zing onderweg lekker mee met Pat Benatar, Prince en Madonna. Het kan echter ook risico's met zich meebrengen zo'n meezingzender als je tot tranen toe moet lachen om je bijrijder die de zin 'shake it like a polaroid picture' van Outkasts hit Heya letterlijk naast je uitbeeldt. Oké, dit is waarschijnlijk een kwestie van: je had erbij  moeten zijn... Het was echt vrij grappig.
We stoppen ook af en toe om wat te eten en drinken en het landschap in ons op te nemen. 

  

Onze laatste stop voor Seattle is Sequim (spreek uit skwiem). We blijven twee nachten in dit rustige stadje om het Olympic National Parc te bezoeken. De dag van ons bezoek aan het park begint bewolkt, maar tijdens onze rit erheen begint de lucht al open te breken en uiteindelijk wordt het weer een prachtige dag (we hebben zo'n geluk met het weer!) Tja, wat moet ik verder zeggen over hoe het daar was...de foto's zeggen genoeg. We voelden ons echt 'on top of the world'. 

 


 

En er lag gewoon sneeuw! Zo hoog zaten we.

 

Dit was overigens Hurrican Ridge. Op de terugweg zijn we ook nog gestopt bij Crescent lake en de Marymere Falls. De hike naar de waterval ging door een feeëriek bos dat niet had misstaan in The Princess Bride of Lord of the Rings.

 


 


 

Toen was het tijd voor Seattle. Grote stad, druk verkeer, dus auto weer ingeleverd en te voet verder gegaan. Het wordt saai, maar ook hier mooi weer en wat een leuke stad!! We hebben ook echt wel regen gezien, maar dat was meestal onderweg of vanuit ons hotelraam terwijl we er niet uit hoefden. Er is in Seattle veel te doen en te zien, maar als je er bent neem dan in ieder geval de watertaxi naar West-Seattle. Het is een tochtje van 10 minuten voor $10 retour en je krijgt er een prachtig uitzicht voor op de skyline van de stad.

 



Naast dit boottochtje hebben we ruim 10km wandelend door de stad gestruind langs Pike place market, het Seattle art museum (niet in het museum geweest maar de museumshop is zeker een bezoekje waard), de Seattle library (ontwerp van onze eigen Rem Koolhaas), Pioneer Square met het oudste gebouw van de stad en je hebt een goed uitzicht over Seattle vanaf Smith tower. We kozen ervoor om niet de Space Needle op te gaan omdat je dan obviously de Space Needle zelf niet in je uitzicht hebt, omdat je erop staat :D

 

Maar we hebben dit iconische gebouw natuurlijk wel ook van dichtbij gezien toen we naar het Museum of Pop culture gingen.

 


  

Museum is een bezoekje waard, maar verwacht niet teveel muziekgerelateerde items. Het is meer gericht op tv en film. Je kunt er wel zelf een instrument spelen in het Soundlab (dus losgegaan op de drums) of meespelen in een scène van Startrek (Erik got beamed up by Scottie).

En nu is het de dag van ons vertrek. Ons laatste ontbijtje net verorberd. Koffers inpakken en naar het vliegveld. Het waren iets meer dan 2 weken, maar door alles wat we gezien en gedaan hebben voelt het als veel langer. Op naar de bruine boterhammen met kaas!

Monday, May 29, 2017

Portland en de kust

Na Vancouver ging het vervolg van onze reis per trein. En wat voor één! Met dit gevaarte zijn we de grens overgestoken naar de VS.

 

En in Amerika is het blijkbaar helemaal niet raar om even met de trein achteruit te rijden om weer op het juiste spoor te komen, na plaats te hebben gemaakt voor een tegemoetkomende trein. De reis duurde meer dan 8 uur, maar onderweg konden we genieten van prachtige vergezichten.

 

Onze bestemming was Portland, Oregon. De eerste indruk van de stad was niet heel goed omdat de straat waardoor wij liepen bezaaid lag met zwervers en andere vreemde individuen. En nee, dat waren geen hipsters! Het hotel was gelukkig prima, dus de volgende dag gingen we vol goede moed op stap. Als er een boekwinkel te vinden is op onze reizen dan moet ik daar altijd even een kijkje nemen. En Powell's city of books mag je echt niet missen als je in Portland bent. Je kunt er ongeveer een miljoen boeken vinden en het bijzondere is: de nieuwe en tweedehandse staan naast elkaar. Tussen al die boeken vonden we 1 exemplaar van Annie MG: Minoes.

 

Het leuke van Portland is dat er nog veel, voor Amerikaanse begrippen, oude gebouwen staan.  Onderstaande brug vonden we heel erg op die van de eerste WIDM-opdracht lijken (maar denk toch niet dat het die was).

 
  

Ook in Portland hebben we veel gelopen, maar er bleek een heel gemakkelijk tramsysteem te zijn dat ons rechtstreeks afzette bij Washington Park. Breng daar een bezoek aan de Japanse Gardens. Je wordt er echt zen van. Iedereen ging vanzelf ook zachter praten vanwege de rust die de natuur uitstraalde. Het hielp ook wel dat er slechts een handjevol bezoekers was.

 
 

De volgende dag gingen we met de auto verder. Altijd weer even wennen aan het rijden in een automaat. Onze bestemming was de kust, om exact te zijn Long Beach, maar we maakten eerst nog een detour naar de Multnomah Falls en Vista House waar je een prachtig uitzicht hebt over de Columbia River. Het helpt natuurlijk ook dat we het enorm treffen met het weer.

 


When in Long Beach stay @ the Adrift hotel. Wat een juweeltje aan de kust. Simpel, maar stylish ingericht met een super restaurant op de vierde verdieping met uitzicht op zee. In Long Beach hebben we een dagje lekker rustig aan gedaan en genoten van de zon (oké, iets té misschien want we waren wel een beetje verbrand). Eerst 's ochtends ontbijtpicknick aan het strand, toen even cruisen op de gratis fietsen van het hotel door de duinen, een bezoek aan het Vliegermuseum(pje) en 's middags naar het strand.

 
  

We hebben vandaag ook weer spectaculaire dingen gezien, maar dat volgt in deel 3! En dan ook de laatste stad die we gaan bezoeken: Seattle.